 Wystawa Marii Dziopak "Pod Słońcem Europy i Egiptu"
jest odbiciem spojrzenia artystki na świat.
W prezentowanym zestawie prac Marii Dziopak można wyróżnić dwa nurty tematyczne, które obrazują odmienne lecz uzupełniające się - i jak zawsze u tej autorki - emocjonalne sposoby postrzegania rzeczywistości.
 |
 |
 |
| The small bridge |
In the garden |
Arcade in the afternoon |
Pierwszy - "kobiecy" - to baśniowy świat ogrodów z tajemniczymi furtkami wiodącymi tam, gdzie wśród kwiatów przechadzają się wiotkie sylwetki w długich sukniach i ogromnych kapeluszach, zmierzając do zaczarowanych pałaców majaczących w głębi. Świat pełen słońca i cienia, spokoju, zadumy i subtelności... polskie lato, słoneczna Italia czy wieczne słońce Bliskiego Wschodu.
Drugi - to bardziej agresywny nurt pejzaży marynistycznych, malowanych w Norwegii i Anglii. Mocna kolorystyka wiecznie niespokojnego morza, drapieżne i pełne światłocieni formy poszarpanych skał, o które rozbijają się spienione fale. Świat twardych ludzi i nieubłaganych praw natury.
 |
 |
 |
| In the park |
Mystery |
Fiord |
Mimo tych różnic oba nurty są spójne formalnie. Maria nie obawia się nasyconej kolorystyki, ostrych zestawień barwnych, kontrastów światła i cienia. Maluje szybkimi, gwałtownymi pociągnięciami pędzla, często też posługuje się szpachlą uzyskując dramatyczny efekt grubej, ekspresyjnej faktury. Tajemnicą autorki pozostaje w jaki sposób ta pasja twórcza i energia z jaką pracuje przekształca się w jej obrazach - równie skutecznie - w atmosferę zmierzchu zapadającego lekką mgiełką w pałacowym ogrodzie, jak i w lodowaty nastrój śnieżnej nawałnicy szalejącej nad Morzem Północnym.
|
